Natrętne myśli...

Wczoraj po wyjściu od psychologa sielanka została zakończona. Dostałam pierwsze zadanie, które poważnie mnie wkurza -"Nie sprzątaj". Tak, chyba mam problem ze sprzątaniem. Szczerze nie widziałam nic złego w wycieraniu kurzu trzy razy dziennie, codziennym odkurzaniu, polerowaniu blatów rano i wieczorem. Ale skoro nie potrafię przestać tego robić to oznacza, że należę do społeczeństwa pedantów. Myślałam, że jestem bardzo samoświadoma, ale nie powiedziałabym, że mam PROBLEM ze sprzątaniem, wręcz przeciwnie. Zawsze mam czysto i ładnie, więc gdzie tu problem?  A jednak.. Siedzę teraz i myślę  co ze sobą zrobić. Wszędzie widzę kurz. Czuje się bardzo zestresowana właściwie to lęk. Przecież jeśli nie wytrę tego kurzu nic się nie stanie, to bardzo irracjonalny lęk..Fakty są jednak takie ze podczas tego kiedy zwykle sprzątałam, zdążyłam zając się sobą. Ćwiczenia, gdy Kuba nie śpi? Wydawały mi się nie możliwe. A jednak spokojnie poćwiczyłam, pomalowałam nawet paznokcie, zrobiłam makijaż. Dużo milej:D Teraz mam czas by posłuchać muzyki, uwielbiam dobre dźwięki:) Pozbędę się tego małego dupka "Pana Pedanta". Trochę trudno mi teraz uznać co wymaga sprzątania, a co nie. 

Kolejny mój problem to nasz kot.. Pipa - bo tak została przez nas ochrzczona - uznała nagle, że kuweta to zło i będzie srać obok. Pierwsza myśl była taka:"Złośliwy kot! Wyląduje pod mostem". Potem uznałam, że zapytam  Google o zdanie. Otwieram kompa, wpisuje "kot sra na dywan". Myślę - Ola po wpisaniu takiej frazy nie oczekuj naukowych wyjaśnień - więc zmiana "kot załatwia się po za kuwetą". Udało mi się w końcu znaleźć odpowiedź. Podobno koty nie są złośliwe srając na dywan...bo zwyczajnie nie wiedzą,że ja -szary człek, tego nie pożądam. Dziś próba zmiany żwirku Pani Wygodnickiej. Może da to jakiś efekt. Inaczej wizja kota pod mostem.....